Avondgebeden van Ludo

Dat moet u altijd willen: het goede voor ogen houden, maar ook het andere leren kennen, er niet naar toe leven, nee, maar leren kennen, lessen eruit trekken en het goede willen herinneren. Als ik ’s avonds ga slapen, dan zeg ik:

Ik wil deze nacht in een gebied van Licht en Liefde zijn,

in verbondenheid met mijn Vader- en mijn Moederbewustzijn.

Ik wens door de Christus Licht en Liefde in mijn wezen.

Ik wil deze nacht leren in de gebieden van Licht.

Ik wil lichtend zijn voor mezelf, voor de naaste en voor Hem.

Ik wil mij morgenvroeg alleen maar het goede herinneren

van hetgeen ik deze nacht heb meegemaakt.

Zo zal het zijn door Gods Almachtige Wil. AUM.

 

‘Ik wil mij alleen maar het goede herinneren van wat ik deze nacht heb meegemaakt’: en daar gaat het op aankomen. Als u dat durft zeggen, dan zult gij ’s morgens alleen maar het goede herinnerd worden. En een andere wet zegt zo: ‘Wie het goede aantrekt, gaat het goede doen.’ Zo verplicht gij u ’s morgens met goede energieën wakker te worden en wat gaat die dag moeten zijn? Liefdevol, gelukkig en blij, omdat ge het goede hebt aangetrokken. Het andere is op zijn plaats, waar het denkt te moeten zijn.

Als u dan slapen gaat dan zegt u: “Heer, ik ga vandaag rusten en ik weet dat ik niet ga rusten, want ik wil nu pas gaan werken. Ik heb de hele dag nog niets gedaan dan me zorgen gemaakt door mijn verstand, voor mijn werk en nu ga ik pas écht werken.”

Ge legt u neer en zegt:

“Wanneer ik nu slapen ga, vraag ik verbonden te zijn met de Meesters van kennis en de Meesters van wijsheid. In dat eeuwigdurende Verbond verlang ik datgene wat ik ontvang, morgen bewust te weten, mij te kunnen herinneren en het te kunnen toepassen op de juiste tijd en de juiste plaats. Ik verlang dat niet alleen voor mezelf, Heer, ik verlang dat vooral voor U, omdat U dat toekomt dat ik steeds meer en meer mag weten, dat ik daardoor steeds meer en meer liefdevoller kan fungeren in het leven en daardoor steeds meer en meer wezens naar U toe kan brengen. Daarom wil ik het Heer, niet alleen voor mij, maar vooral omdat het U toekomt dat ik Uw kind ben.”

Als men dan gaat slapen met die intentie, dát is een gebed, dat is een machtig gebed met zo’n intentie slapengaan. Dan legt men zich rustig neer en men voelt dat de Meesters u iets komen brengen, kennis. Ge gaat ’s morgens opgewekt wakker worden, ge stapt met het rechterbeen uit het bed!

En als u slapen gaat, en u bent een goed koppel, en een goed koppel dat slapen gaat zegt altijd: “Het is goed even in eigen hart te kijken, nog even voor ik slapen ga, of ik van dageraad tot avond geen enkele ziel en geest heb pijn gedaan.” Dat zegt hij even tegen zichzelf. Zo begint die dan. Dan zou het ideaalste zijn, hoe oud ze ook zijn, dat is van geen belang, dat kan tot 95 jaar gaat dat nog, dat is: dat ze even tegenover mekaar gaan zitten, gewoon rechtop in het bed gaan zitten, met de rug leunen en mekaar de hand nemen, de man de rechterhand naar buiten, handpalm omhoog, de vrouw de linkerhand naar buiten en de handpalm omhoog. De vrouw geeft de rechterhand aan de linkerhand van de man en die wordt in de handpalm gelegd. Men ziet mekaar nu – dat is de lamp, zo houden ze mekaar vast – en zo hangen ze de batterij even aan, aan de ether. Dat is belangrijk. De ether is al hetgeen wat rondom is. Zo hangt de man zijn plus aan de ether en de vrouw haar min aan de ether en hier is de batterij en ze houden dat vast.

 

En als ze kinderen hebben of familieleden hebben die ziek zijn of wat dan ook, dan denken ze die kinderen in die twee handen die ze vastpakken. En zo kunnen ze die kinderen vullen, van op honderdduizenden kilometers afstand kunnen ze die vullen, kunnen ze hun wensen uitzenden naar die kinderen. Die kinderen, die ontwikkelen op die manier hun talenten. Dat moeten ouders doen. Ook als die kinderen getrouwd zijn en ze hebben het eens moeilijk, zo kunnen ouders bewust meewerken, bewust meewerken aan een betere wereld. Dus even een paar minuutjes dat gaan doen.

 

Ik raad u ook aan, als u gaat slapen dat er ook een kaars kan branden. Er is niets zo heerlijk als op de slaapkamer een kaarsje dat brandt, omdat dat negatieve ionen uitzendt. Negatieve ionen zijn ionen die vreugdevol en liefdevol werken op de mensen en die de mens geestelijk laten evolueren. Een kaarsvlam geeft negatieve ionen. Dus ook zo ontwikkelt ge uw talenten door te rusten.

Gedicht van Ludo:

Wees gerust in uw gemoed want ’t is God die u leven doet

Wees blij voor elke dag dat je van God leven mag.

Treur nooit en kijk steeds omhoog daar schijnt steeds de regenboog.

 

Treuren is zich verbinden met het ego.

Omhoog kijken wil zeggen : kijken naar de Zon.

Regenboog: is het spectrum van de Zon.   (Ludo)

 Ik vermoed dat Ludo niet bedoeld heeft dat we ons nooit verdrietig mogen voelen, dat is iets wat menselijk is en spontaan naar voor treedt bij verlies of verwonding. Treuren is echter vasthouden aan het gemis en aan de gedachte ‘het had zo niet mogen zijn’. Dit vasthouden en oordelen beletten dat er genezing kan komen, beletten dat er nog aandacht en openheid is voor wat er mooi en goed was vroeger (de geschenken), en voor het mooie en goede dat iedere nieuwe dag in zich draagt. Treuren kan een vluchtmiddel zijn om niet verder hoeven te gaan, om het verleden en het heden niet te hoeven accepteren.  Het is zichzelf vastzetten.

 

 

Stilte

Als er nooit stilte is in ons leven, dan horen we niet wat de stilte ons wil verduidelijken. Dan voelen we niet wat ons lichaam ons wil vertellen. Dan nemen we niet waar wat er in onze innerlijke wereld gebeurt.
Alles in deze wereld is er op uit om ons weg te leiden van stilte, om ons af leiden van onszelf, van de diepere onderstroom van ons bestaan. Reclame met veel uitbundige taal of geluid, motoren die draaien, verkeer, muziek in een winkelstraat, constant moet er wel een radio of tv aan, gaan joggen met oortjes in … En wat met onze smartphone? Is het nodig om telkens een geluid te horen bij inkomende mail of andere berichten? Kunnen we dan weerstaan om toch te kijken ‘wie of wat?’

Hoe vaak op een dag worden we zo weggeleid van innerlijke aandacht, wordt onze aandacht naar buiten getrokken, weg van onszelf, weg van onze lichaamsbewustzijn? Het hoofd, het brein laat toe dat de buitenwereld het overhand neemt op de binnenwereld. Waarom laten we dit toe?

Om meerdere redenen. Omdat het enerzijds welkom is, we zijn – zonder het te beseffen – vaak ‘blij’ dat we afgeleid worden, afgeleid van onze eigen worstelingen, pijnen en lichaamssignalen. (Dit is ook wat soaps, negatief nieuws en roddelblaadjes met ons doen). Ook angst speelt soms mee: we zouden misschien iets kunnen missen: een signaal van de kinderen, van iemand die ons nodig heeft. Of we willen zeker niet een verwacht nieuws missen, bv. de melding van een geboorte. Of nog een reden: we willen ‘er bij horen’: iedereen doet het het, dus ik doe maar mee …
Is dit op zich niet goed?

Niets is goed of slecht, het is wel interessant om te observeren: hoeveel plaats neemt dit alles in in mijn aandacht en hoeveel plaats en hoeveel ruimte in mijn dag-aandacht is er nog voor stilte? En waarom, waartoe heb ik al die prikkels en signalen nodig? Heb ik ze écht nodig? En wat zou het voor mij betekenen als er meer stilte zou zijn in mijn dag? Schrikt het mij af? Maakt het mij onrustig? Begin ik dan te piekeren? Ben ik bang dat iemand me nodig zou hebben en ik niet bereikbaar ben? Vind ik dat ik er dan niet bij hoor, bij de groep?
Of zou stilte me meer rust brengen? Mezelf beter gewaarworden, mijn lichaamssignalen beter voelen? Mijn eigen verlangens en noden beter aanvoelen en kunnen ruimte geven? Observeer eens wat er met je gebeurt als je een lange tijd in de stilte (voor zover dit nog kan in onze regio) toeft. Gewoon waarnemen, zonder er interpretatie of oordeel aan te geven.

Waartoe hebben nagenoeg alle wijze mensen een lange tijd de stilte, de woestijn of de bergen opgezocht? Het alleen zijn?

Stilte confronteert.
Stilte maakt bewust.
Stilte heelt.
Stilte inspireert.

Stilte kan aanvankelijk heel hard gaan schreeuwen in ons binnenste: niet herkende noden, verwondingen en gemis kunnen om heling vragen, waarna diepere verlangens en dromen naar de oppervlakte kunnen borrelen.
Lastig? Ja, dat kan, en toch heel heilzaam.
Stilte is heel erg nodig om fysiek, emotioneel en mentaal terug gezond, terug héél te worden. Om te worden wie je in wezen bent en wil zijn. Niet langer het ‘aangepaste mensje’ zoals opvoeders en maatschappij je gekneed hebben, de ‘aangepaste mens’ die ze het liefst van je willen zien. Wel die mens waartoe God je gemaakt heeft, Zijn stem laten spreken, Zijn roep laten klinken. Een roep, een verlangen, een droom heel diep opgeborgen in je hart laten fluisteren en gaan luisteren. Om hierbij te komen, om dit te horen, is stilte nodig.

Niet dat je moeder Theresa moet gaan zijn, of pater Damiaan, of welke grote heilige dan ook… Gods stem laten spreken kan heel eenvoudig klinken, basaal, soms zelfs te eenvoudig: wees gewoon jezelf, doe datgene waarvoor je bang bent en toch voelt dat het jou gelukkig gaat maken, doe datgene waarvan je voelt: dit is het hartsverlangen in mij voor deze dag.
Begin vandaag: doe vandaag al een kleine stap om dit verlangen te laten ontkiemen en groeien. Begin met ‘ja’ te zeggen tegen je eigen kracht, ‘ja’ aan jouw eigenste hartsverlangen en potentieel. Zeg tegen je hart dat je bereid bent je hart te volgen, en zie welke mogelijkheden zich openen….!!
(En leer je intuïtie te vertrouwen, dat je intuïtie verwittigt wanneer het echt nodig is om je smartphone te checken)
Stilte: je kan pas weten wat het in je leven kan brengen als je jezelf toestaat stilte te ondergaan.
Stilte ondergaan is kwetsbaar durven zijn: is je ego, saboteurs en verwondingen durven ontmoeten. De talrijke saboterende stem¬metjes in je hoofd horen razen: zoveel motiefjes worden in je brein aangevoerd om toch maar vlug uit die stilte te stappen. “Dit is zinloos, er is zoveel goeds te doen, ik voel me ongemakkelijk, mijn rug doet pijn, ik moet iets opschrijven voor ik het vergeet, ik moet. .. ik mag niet…” en ga zo maar door. Dat is normaal! De eerste stappen, de eerste 5 à 10 minuten zijn vaak de moeilijkste. Als je die doorstaat zonder er tegen te vechten (je neemt ze waar doch je laat ze voor wat ze zijn: als wolken die komen aandrijven en weer verder drijven), daarna komt er meestal een stillere fase, een vorm van leegte, een onbevangenheid, soms een gevoel van tijdloosheid of ruimte.

Wat kan helpen om die eerste lastige fase door te komen:
• Rustig en bewust ademhalen – maak in- en uitademen even lang in tijdsduur.
• Neem een eenvoudige mantra als gedachte-aandacht. Bv.: ‘ik ben’/ ik adem / Alles zijn, niets zijn. / Volheid, leegte / Ik ben vrede.
• Kies er 1 uit, je kan dit verbinden met het in- en uitademen.
• Verwacht niets. Het belangrijkste is dat je het doet, dat je het regelmatig doet.

Stilte
Stilte, een lieve moeder
die mij op haar schoot neemt
al wat mijn hart bezwaart
al wat mijn geest beklemt
ze kent het.
Ze voelt, begrijpt.
Ik kan thuiskomen in dit stille oord waar woordeloos gesproken wordt van hart tot hart.

overweging

 

vergeving

We zijn onschuldig.

We hoeven niet zozeer onze fouten goed te maken

(al is deze intentie zeer waardevol),

dan onderschatten we Gods kracht en leiding in Liefde.

Doch het verlangen ‘goed te doen’ helpt ons

onze diepere Liefde te ontdekken

en te evolueren van besef ‘goed te doen’ naar bewustzijn van ‘goed Zijn’.

God heeft geen slechte kinderen gemaakt, 

Hij is wel slimmer dan we kunnen bevroeden. 

Het is niet omdat menselijke gedachten kunnen afwijken van de Liefde

dat daardoor ook de Kern in de mens kan afwijken van de Liefde.

De Kern is goed.

Niets of niemand kan dit veranderen,

zelfs de mens niet, ook als hij dit zélf zou proberen of willen.

Laten we in dit besef de Goddelijke wijsheid en liefde eren en danken!!

 

Ik vergeef mezelf keuzes die ik maak(te) vanuit onmacht,

angst, onwetendheid of verwonding.

Ik ben ook bereid anderen te vergeven die keuzes maken (maakten) vanuit onmacht, onwetendheid, angst of verwonding.

Ik weet dat in het hoger plan Liefde ons verbindt, leidt en beschermt.

Ik verbind mijn bewuste aandacht met dit Goddelijk veld

en ik geloof dat alle verwarring en pijn oplost,

zowel in mezelf als in de ander.

Dit is mijn bewuste keuze.

En ik weet dat dit waar is en leidt naar vrijheid en innerlijke vrede.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Waarheid maakt Vrij

Wat waar is, wat aansluit bij de Goddelijke ordening, kan soms even confronterend zijn: het botst op meningen, overtuigingen waarvan we dáchten, geloofden, dat ze juist en waar waren.  Die meningen worden aan wankelen gebracht, ‘stellingen vallen om’. Dit kan in het brein zelfs even kortsluiting geven, zeker als daar ook veel emotie aan vasthangt. Maar zodra het licht van inzicht – het universele gegeven, de Waarheid – wordt toegelaten, dan voelt met een opluchting, een verlichting. Het oude idee of de overtuiging, die gebaseerd was op manke conclusies, wordt losgelaten en we voelen een lichtere stroom door ons gaan, we voelen ons dichter aangsloten op onze ware natuur.

 Jezus zegt: Waarheid maakt vrij.  Ik ben de weg, de waarheid en het leven.”

De weg is: welke richting kies jij in je leven: liefde en verbinding ofwel afwijzing en verdeeldheid. Die keuze bepaalt of je waarheid op je weg krijgt, of dat je in illusies verder blijft leven. (in die illusies verder leven kan ook een hele tijd schijnbaar goed gaan, tot de ziel je halt toeroept via conflicten of ziekten). Telkens je kiest voor Liefde haal je Waarheid naar je toe. Beiden horen onlosmakelijk samen. Als je kiest voor Liefde heb je nog niet direct de Wijsheid, de Waarheid in pacht, maar je blijft op het goede spoor. En als je op het goede spoor zit, dan brengt de levenstrein je naar goede tussenstations. Momenten van inzicht en rust, momenten van heling en groei. Je leert beter met jezelf omgaan! En hoe beter je met jezelf omgaat, des te makkelijker verloopt de omgang met de mensen. Je leert de samenhang der dingen doorzien, je leert Gods leiding herkennen in jouw levenspuzzel.

De vrucht van de Waarheid is Vrede. En Vrede is het hoogste goed!! Al heb je miljoenen euro’s in bezit, maar als je geen innerlijke Vrede hebt … Je kunt met je geld geen Vrede en diepe rust kopen. Gelukkig maar. Begin met Liefde, liefdevol willen dénken, over jezelf, over anderen, over de wereld. Liefdevol denken over je verleden, heden en toekomst!! Dan komen Waarheid en inzicht ten gepaste tijd aankloppen bij je met de boodschap: “We gaan je leren hoe je nog effectiever met je Liefde kunt leven, werken en vooral genieten in je leven”.  En dit leren kost geen moeite, meestal toch niet.

Wel kan het zijn dat je af en toe het gevoel hebt in een diepe, donkere ravijn te zitten. Ja, dat hoort er ook bij. Maar steeds sterker groeit je vertrouwen en je geloof in die Kracht van Liefde. Je ontwikkelt vertrouwen en geduld in die ravijn: geduldig en vertrouwvol wachten tot er weer een touwladder naar beneden valt die je kan vastgrijpen om eruit te klimmen.  En net op het moment dat het wachten te lang duurt en je denkt te zullen sterven, ja, dan is er toch weer een reddingslijn beschikbaar.

 

 

Er worden altijd kansen gegeven, nooit is het te laat.

Iedere dag is een nieuwe dag,

en de Son komt iedere morgen op,

ook al vraagt ge het niet.

(Ludo)

                       Levenskunst?          Leer al spelend         En speel al lerend

 

Hoe groot is mijn licht?

Als spirituele mens onderweg vragen we ons wel eens af: “Hoe ver zou ik staan?  Hoe groot of hoe klein zou mijn licht wel zijn…?” En we weten het antwoord niet. Het ene moment voelt men zich gegroeid, en dan weer helemaal klein en ‘nog o zovéél te leren’.  Heel menselijk dat dit door ons heen gaat. En graag weten we het antwoord, maar er is geen antwoord op deze vraag, toch niet in aardse termen of waarden uit te drukken.

Gisteren hoorde ik een eenvoudig liedje dat me ‘aanstak’, een liedje waarin veel kracht zit als we het durven zingen of in ons hoofd en hart laten klinken; een liedje met leuke melodie waaruit we troost, vreugde, enthousiasme kunnen putten:

This little light of mine, I’m gonne let it shine…

let it shine, let is shine, let is shine…

‘Dit kleine lichtje van mij, ik ga het laten schijnen…’

(Een heel aanstekelijk in jongerenversie op Youtube)

 De vraag is niet: “Hoe groot of hoe klein is mijn licht?” Wel het wéten dat God ons vanuit Zijn Licht heeft geschapen en dat telkens we hieraan denken en hier blij voor zijn, dit vlammetje straalt. Onze adem geeft dit vlammetje zuurstof en onze warme aandacht geeft dit aan vlammetje straling. Niet moeilijk toch? Daar hoeven we geen geleerde boeken voor te lezen, geen intense cursussen volgen. Dit mag natuurlijk, maar hoeft niet perse!

 Je hebt ze vast ook wel al ontmoet: mensen die stralen en die – voor zo ver we weten – nooit bewust spiritueel bezig zijn. Maar ze zijn blij met wie ze zijn, ze stralen iets uit dat raakt, dat je een positief gevoel geeft, iets dat je voedt binnenin. Dus niet de vraag ‘hoe groot is mijn licht’ is van belang,  wel het weten dat  ik, jij, dat ieder mens een lichtje in zich draagt. En gewoon héél blij zijn met jezelf, blij zijn met jouw lichtje. Want vele kleine lichtjes maken de wereld helder. En een klein lichtje kan toch iemand die je ontmoet – die misschien net heel diep zit – toch weer ‘aansteken’ en zijn of haar smeulend vlammetje weer aansporen en doen opleven.  Gewoon blij en dankbaar zijn om jezelf, genieten van wie je bent, en innerlijk of uiterlijk een liedje zingen… Kost niets, maar het verwarmt de hele mensheid!!

En is er een stemmetje van triest, boosheid, afkeer of ontgoocheling, laat het ook even klinken! Duw het niet weg, maar geef er klank aan, of schrijf het van je af, of vertel het aan de natuur, of spreek met iemand in vertrouwen… Dan kan het je lichaam verlaten.  Als dit er óók mag zijn en ook eens mag gehoord worden (vooral door jezelf) dan komt er ruimte vrij voor vernieuwing. Het krampachtig wegduwen, het ‘niet spiritueel’ vinden of het wégredeneren is een vorm van zelfbedrog. Het is er toch, of je het nu wilt voelen of niet. In het doorvoelen – wat uiteraard niet altijd prettig is –  ligt toch de bevrijding.

This pain in me, this sadness in me, I’m gonne let it flow…

Deze pijn, deze droefheid in mij, ik laat het stromen…

 Als de emotie mag stromen, als je ze uit+drukt, geeft dat verlichting. Het voelt lichter en stilaan komt er weer plaats vrij voor het lichtstemmetje

This little licht of mine, I’m gonne let it shine…

This little soul of me, I’m gonne let it shine,

this little heart of me, I’m gonne let it speak,

this little love in me, I’m gonne let it flow,

… …

Laat de kunstenaar in jou zijn gangetje maar gaan!

Ludo geeft het zo aan :

Die vonk die in u zit, moet u groter durven laten zijn. Als u nu durft zeggen: “Ik heb een klein kaarsvlammeke in mijn lichaam, de grootte van dat. Dat is al heel groot, hoor. Want een atoom is klein. Dat vlammeke wil ik groter maken.” Wat doet ge dan? Wie kan antwoorden? (schuin = antwoorden uit de zaal )  

  • Lief zijn.
  • Heel zeker. Wat nog?
  • Het Christusbewustzijn ontwikkelen.
  • Goed. Wat nog? Wat zou je doen om die vlam groter te laten worden?
  • Zuurstof geven.
  • Zuurstof geven, inderdaad,  pranajana, juist ademen.
  • Ontvankelijk zijn.
  • Ontvankelijk zijn, zeker waar. Wat nog?

Het belangrijkste is hier: denken! Denken! U verbinden in denk­vermogen, in het eeuwigdurende Verbond verbonden te zijn met Jezus Christus. Dus, u weet al, Onze Heer heeft gezegd: “Ik ben gekomen om een nieuw eeuwigdurend Verbond te stichten.” Een eeuwigdurend verbond wil zeggen iets wat eeuwig zal blijven duren. Hij heeft het gesticht en niemand kan het Verbond verbreken, niemand. Als ge dat nu weet dat ge eeuwigdurend verbonden zijt in alle eeuwigheid, AUM, dan moet er toch een zaligheid in uw hart te voelen zijn. Want ge weet dan toch dat ge nooit verloren kunt gaan, als ge die verbondenheid wilt voelen. Voelt u dat? Dus zo maakt u uw vlam groter.  (Ludo)

kaarsvlam

 

 

 

 

 

 

š›

Betekenis KERSTMIS vandaag.

Reeds voor de Sint het land wordt uitgejaagd werden de slingers en ballen, de lichten en bomen van kerstmis in de commercie gegooid. Fuiven en feesten, dat lijkt kerstmis te zijn voor de hedendaagse westerling.

En ja, misschien is het ook wel goed zo!

Dat het oude verhaal van het kerstgebeuren uit het collectief geheugen gewist wordt, om plaats te maken voor een nieuwe en meer accurate visie. Het oude moet eerst verdorren voor er iets nieuws kan ontluiken. De lente komt pas na de winter!

Uiteraard behoudt kerstmis als blije herinnering aan de geboorte van Jezus van Nazareth 2016 jaar geleden zijn waarde en betekenis. Het blijft een mijlpaal in de geschiedenis van de mensheid, zowel op Aarde als in heel het Universum. We kunnen de Hemel en de Avatar Jezus niet genoeg dankbaarheid betuigen, ook al beseffen we nauwelijks de betekenis en impact van Zijn leven en gave. Dát historisch feit blijft, en we mogen er eeuwig dankbaar voor zijn.

Maar er is meer.

We zitten in de laatste fase van de overgang van het oude Vissentijdperk naar het nieuwe Aquariustijdperk. De kwintessens van Aquarius werd door onze Leraar Ludo als volgt verwoordt:

“In het Aquariustijdperk krijgt de biologische mens opnieuw de kans van de Schepper om in zijn biologische structuur, in zijn menselijk wezen, opnieuw in contact te komen met de Oerkracht, met de Oerenergie, waardoor vol+ledigheid ontstaat; contact maken met de Waarheid, met het ware, en niet meer met de schijn.”

Die verbondenheid met de Oerkern zijn we reeds lang verloren (2de tijdperk van Atlantis) waardoor we wegzakten naar deze verdwaalde wereld van dualiteit, van niet-weten, angst, geweld, maar ook van willen, verlangen naar liefde en wijsheid, zelfkennis… Een verbindende schakel was verbroken, en dáárvoor was de komst en het leven als fysiek mens van de grote Avatar nodig om opnieuw die verbinding tussen de goddelijke wereld en de duale, materiële wereld mogelijk te maken.

“Christus – zo genoemd in onze religie – is de verbindende schakel tussen de mens in de stof en de Oorsprong, de Oerkracht, de Oerenergie van het Wezen zelf dat wij God noemen. Christus is pure Liefde en daarom de enige ware en volmaakte schakel tot volbrenging van de wil van de Vader door wezens.

Die Christusgeest IS nu reeds hier aanwezig, in de aardeaura, en dus ook in de aura van mensen, dit sinds het Pinkstergebeuren ongeveer 1990 jaar geleden. Het mysterie van Golgotha en het scheuren van de voorhang in de tempel, het Pinkstergebeuren…

pinksteren

Nu, in deze nieuwe tijd, waarin de mens 2000 jaar de tijd heeft gehad om aan zichzelf te werken, zijn eigen driften onder controle te brengen, zijn psyche te richten op hogere krachten, wordt opnieuw een sluier opgelicht om de mens de kans te gunnen, opnieuw, vanuit zijn biologische toestand in contact te komen met de grote waarheden van het Universum.

Er wordt ons straks de kans gegeven die Christus dieper in ons te laten doordringen, Hem in ons hart te verwelkomen, te laten geboren worden. En ‘geboren worden’ betekent toch: iets wat onzichtbaar reeds aanwezig is, komt naar buiten, wordt manifest in het leven. Zo moet die Christusgeest stilaan meer en meer in ons leven zichtbaar worden. Om dit mogelijk te maken moet de Solar-plexuschakra optimaal ontwikkeld zijn. Mede door evoluties van onze Aardeplaneet zullen mensen nieuwe mogelijkheden krijgen:

Dus de mensen krijgen kansen die verbondenheid met de solar-plexus te maken, waardoor de hogere psychische krachten, de hogere psychische krachten aan hen geopenbaard worden. De solar-plexuschakra is de derde chakra en is een spirituele chakra.

Als deze chakra, Manipura, goed tot ontwikkeling komt en de juiste draaiingshoek is ingesteld, kan de mens ook optimaal de (geestelijke) zonnekrachten opnemen, waardoor hij opgeladen wordt met eeuwige kracht, eeuwige wijsheid. Hij zal vernieuwd, verlicht worden tot in de kern van zijn atomen… Lijkt voor ons nu een onmogelijke fantasie. Maar voor hen die zoekende zijn, voor hen die kunnen standhouden in de storm die woedt op Aarde, zullen er enorme kansen en mogelijkheden geboden worden.

“Als ge voldoende (zonnekracht) opneemt, gaat ge de Christus kennen…. Gaat ge de Christus in alles herkennen, in alles, in alles, in de natuur, in de TV, in mensen, in doen en laten van wezens, in alles gaat ge de Christus herkennen. Ge gaat voelen hoe die Christus op Aarde werkt, hoe die zich manifesteert.”

solar-plexus

Dié geboorte staat voor de deur. De geboorte van de Christus in ons eigen biologische wezen. Daarnaar kijken wij uit, dat verwachten wij in deze adventsperiode, symbolisch. En deze advent stopt dus niet op 25 december 2016. Wanneer dan wel? Dat weet niemand. Op de laatste zondag voor het begin van de advent werd in onze kerken de evangelietekst (Mat:24, 37-44) gelezen: ‘… Weest ook gij bereid, omdat de Mensenzoon komt op het uur waarop gij het niet verwacht.’

En hoe kunnen we ons voor+bereiden? Er werd ons gevraagd veel te bidden, te mediteren : het bereiden van het stalletje = ons eigen hart. En zuiver, liefdevol te denken, te voelen, te handelen, te Zijn = de 4 kaarsen (fasen) van de advent. Wanneer dat klaar is, dan kan het Christuskind ook in ons geboren worden.

Ludo zei het zo:

Daar kunnen we allen aan meerwerken. Weet ge hoe ge meewerkt?

* Door lief te zijn,

* door het goed te bedoelen,

* door mekaar te willen helpen in veel dingen,

* door opbouwend te spreken,

* door opbouwend te denken,

* door opbouwend te doen,

* door gewoon te doen wat ge in feite al zijt.

Want ge zijt al Liefde, ge moet niets doen, ge moet alleen maar doen wat ge zijt. Wat is makkelijker als doen wat ge zijt? Een kat schreeuwt gelijk een kat, niet gelijk een hond. Voelt u dat? Als ge toch kunt doen wat ge zijt, dan kost dat toch geen moeite?! Dus ik vraag u alleen te doen wat ge zijt en al het andere zijt ge niet! Dat zijt ge niet, dat hebt ge u aangetrokken gelijk ge uw kleren aantrekt om iets te zijn, wat ge soms niet zijt. Dus doe wat ge zijt. Leer doen wat ge zijt en ge bouwt aan die immense Liefdeskracht, die dit gaat veranderen…

 

 

 

Bidden voor Vrede

 

Ik aanvaard op dit moment Vrede voor mezelf

en voor alle bewuste wezens op deze en elke andere planeet.

Ik aanvaard mijn rol als afgezant van het Licht

en ik laat dit gevoel van Vrede van me uitgaan

als een zegening voor het hele universum.

Er heerst Vrede op Aarde omdat ik daarvoor heb gekozen

en ik verenig me met iedereen op Aarde

die op ditzelfde moment dezelfde keus maakt.

Laat er Vrede heersen op Aarde.

Laat er Vrede heersen op Aarde.

Laat er Vrede heersen op Aarde.

Eer heerst Vrede op Aarde.

 

 

Duiding van het gebed – meditatie.

Wanneer men bidt voor Vrede is het belangrijk dat men zichzelf in vrede voelt. Een gedachte van het hoofd heeft niet veel kracht. Het zijn de gedachten van het hart die echt scheppend zijn. Dus een gedachte die volledig gedragen wordt door een analoog gevoel. De gedachte wordt dan een wens, en Ludo hechte veel belang aan “wenskracht” – b.v. het gebed ‘De wens uiten vanuit het Anahatcentrum’ !

Voor het echte gebed aan te vatten gaan we ons eerst goed aarden en ontspannen. De voeten naast mekaar plat op de grond, de rug rechtop, hals en schouders ontspannen. Dan kan je b.v. zeggen (in stilte):

 “De vibratie van mijn lichaam is in harmonie

met de vibratie van Moeder Aarde.”

Je kan dit herhalen tot je werkelijk voelt dat er contact is met de aarde, dat wat je zegt ook op enige manier, hoe subtiel ook, voelbaar wordt; dat je de rust voelt in je lichaam. Dan zeg je:

 “De vibratie van mijn lichaam is in harmonie

met de vibratie van mijn ziel.”

Zoals je weet is de ziel de tussenschakel, de transformator tussen de geestelijke wereld, je geestelijke lichamen en je fysieke lichaam. Met deze acclamatie roep je harmonie op tussen je lichaam en je geestelijke lichamen, tussen lichaam en ziel. Blijf ook dit herhalen tot je een subtiele verlichting merkt, tot het goed aanvoelt, tot de verbinding voelbaar wordt.

Vervolgens kunnen we ons gaan verbinden met de hogere geestelijke gebieden, de Christusliefde, het Broederschap of waar jij aan wil denken.

 “De vibratie van mijn ziel is in harmonie

met de vibratie van de Christus.”

 

Blijf ook dit herhalen tot het voor jou oké voelt. Dan ben je echt klaar om met hart en ziel te zeggen:

Ik aanvaard op dit moment Vrede voor mezelf.

Blijf ook dit herhalen tot je een subtiel (of sterker) gevoel van Vrede krijgt. We kunnen dit nog meer specifiëren en zeggen:

 

Ik aanvaard vrede in mijn mentaal lichaam.

 (mijn denken, de mentale sfeer)

Ik aanvaard vrede in mijn gevoelslichaam. (de astrale sfeer)

Ik aanvaarde vrede in mijn fysieke lichaam. (het stoffelijke gebied)

Blijf dit zo nodig ook herhalen tot je er echt voeling mee krijgt, of tot je het echt aanvaardt…

Dan kunnen we dit uiteraard ook wensen voor alle mensen op deze en elke andere planeet, in deze 3 sferen. Op deze wijze vervullen we onze rol als afgezant van het Licht – wat in feite elke mens is, en zou moeten zijn – en we visualiseren dat dit fijne gevoel van vrede en liefde uitstraalt om ons heen… Zover je het wenst te sturen, het kan dus door heel het universum, want een gedachte stopt nooit.

Een afgezant van het Licht werkt nooit op zichzelf, maar altijd in verbondenheid met de lichtende krachten, God, met allen die op één of andere manier werkzaam zijn voor het heil van onze bijzondere planeet. Daarom breid ik de zin uit tot:

en ik verenig me met iedereen op Aarde en in de Aardesfeer

Zo ben ik niet alleen verbonden met alle mensen op Aarde die dit wensen, maar ook met alle geestelijke Helpers rondom de Aarde, in de aardesfeer.

Dan spreken we 3x onze hartewens uit. 3x omdat we het wensen op de materiële Aarde, in de astrale aardesfeer en in de mentale aardesfeer.  Het is belangrijk dat daar, in de mentale en astrale sfeer van de Aarde vrede komt, gedachten en gevoelens van vrede, liefde, harmonie, broederlijkheid, vergevings-gezindheid, barmhartigheid enz. Als het daar voldoende gevestigd is, MOET het uitzakken naar deze materiële wereld en kan er hier ook een blijvende, echte vrede komen, meer dan ‘afwezigheid van geweld en oorlog’.

Dan volgt nog de krachtige bevestiging van wat in de hogere sferen – de werkelijkheid –  altijd al is geweest en altijd zal zijn: VREDE

 Er heerst Vrede op Aarde,

Omdat God Liefde,Vrede en Harmonie is. Vervolgens is het ook mooi te eindigen met een dankbetuiging aan allen die hieraan willen meewerken, aan allen die hier reeds werkzaam voor zijn, God de Vader te danken dat we op deze eenvoudige wijze aan zijn scheppingplan mogen en kunnen meewerken. God te danken dat wij nog bij de gelukkigen zijn die in een landje van vrede en welstand mogen leven… En eindig dan met het zegenend kruisteken: “Zo zal het zijn in naam van de Vader en de Zoon en de H.Geest. Amen.”

Zie dit gebed niet als een vast ritueel. Doe het op uw eigen wijze, met de woorden en beelden die bij u opkomen. Het gaat ‘m niet om de woorden, maar om wat er gebeurt in je hart, je scheppende hart. Maar ik vind de tekst eenvoudig, krachtig en veel zeggend. Als het u past, ga er in vrijheid mee om. En voel wat het bij u doet. Moge het ook een voorbeeld zijn dat een gebed niet zo maar een tekstje opzeggen is, maar dat het een stille, krachtige communicatie mag zijn met de geestelijke wereld. 

bidden-1

 

 

 

Meditatie: Vrij zijn

 

Maak even stilte. Kies één van onderstaande zinnetjes en laat het meegaan in je meditatie. Neem het ook verder méé gedurende de dag en laat het zijn werk maar doen. Of voel wat er in jezelf naar boven komt als ‘vrij zijn’.

 Vrij zijn: de Waarheid toelaten wie ik echt ben.

Vrij zijn: me laten dragen door mijn onvoorwaardelijk Zelf

Vrij zijn: afscheid nemen van mijn zelfbeperking

Vrij zijn: blij zijn met mezelf

Vrij zijn: geen toestemming van anderen nodig hebben, mijn hart volgen

Vrij zijn: vrede sluiten met mijn evoluerend bewustzijn

Vrij zijn: met een glimlach zelfverantwoordelijkheid opnemen

Vrij zijn: voelen en volgen wat mijn hart ingeeft

Vrij zijn: is geen eindbestemming, is spelend onderweg zijn

Vrij zijn: alles zijn en niets zijn

Vrij zijn:  … …

vrijzijn-hart

 

 

Leven is

Leven is leren omgaan
met verdriet en vreugde
met ziekte en gezondheid
met pijn en genot
met falen en lukken
met boosheid en liefde
met afwijzing en verbinding
met de andere
met mij zelf

Til aan dit alles niet te zwaar.
Lach, zing, dans,
maak het leven tot een spel,
een spelen met energie.
En vooral:
glimlach vaker naar je innerlijke zelf.
Kijk in de spiegel,
kijk jezelf in de ogen
en zeg hartgemeend:
Dag liefste ik,
ik zie dat je goed genoeg bent.
Ik zie dat je al bij al heel goed je best doet.
Ik hou van je,
ik hou echt van je !
Dag mooie lichaam,
dag liefste Zelf.

dancin joy

Duisternis en Licht

We kunnen niet vooruit gaan met onszelf
als we niet alle stukjes van ons ‘ik’ meenemen.
Delen van ons ‘ik’ waaraan nog pijn, schuldgevoel, spijt,
veroordeling (van onszelf of van de ander),
boosheid, schaamte, verdriet … aan hangt;
deze delen wensen niet ‘gedumpt’, vergeten, afgewezen
noch geamputeerd te worden.
Deze delen maken evenzeer deel uit
van ons mooie wijze en liefdevolle Zelf
en telkens wanneer we een deel hiervan verwelkomen
in onze vergeving, begrip en Liefde
worden we lichter, vrijer en geheeld.
Als het donkere en het zware
van ons de toestemming krijgen om in het licht te komen
+ de onvoorwaardelijke Liefde van God die in ons hart leeft +
dan wordt het zware licht
het donkere wordt verlicht
en we voelen ons lichter
lichtender en heler
geheeld door Liefde.

donkerte inlicht

 

Allerzielen, de aanbidding van de dood

Ik weet het, het is een wat extreme titel, en mensen bedoelen het ook zo niet letterlijk. Mensen gedenken die dag niet de dood, maar de ‘dode’, hun overleden familieleden, een vriend… Ze denken die dag eens bijzonder aan hen, en dat is goed voor die zielen, zeker op die dag. Ze ontvangen dan weer een stukje liefdesenergie van ‘aardse’ oorsprong die ze makkelijk herkennen en hen verder helpt in hun overgangs- en/ evolutieproces in de geestelijke wereld.

Ik heb me als jongeling nooit echt goed gevoeld die dag, voelde een innerlijke weerstand van ‘neen, die zijn niet dood; al dat getreur is voor niks nodig.’ Vele Westerse mensen geloven dat ‘dood’ dood is, dat we ons leven hebben hier en nu en dat het daarna gedaan is, dat we alleen nog een herinnering zijn in de hoofden van onze nakomelingen, familie en vrienden. Maar echt leven, neen! Misschien durven ze er niet in geloven… Religieuze mensen, spirituele mensen ‘geloven’ –  zijn daar soms ook niet zeker van – dat er een eeuwig leven is, dat het dus niet gedaan is na de dood, maar dat het op één of andere manier toch doorgaat. Voor sommigen onmiddellijk na de dood, voor anderen (katholieken o.a.) pas op het einde der tijden, ná de ultieme oordeelsdag en opstanding. Wat ik persoonlijk een rare gedachte vind.

Zelf voel ik sterk aan: het Leven IS eeuwig, eeuwig dynamisch en evoluerend. Het is ergens wel eens geschapen, d.w.z. heeft vorm aangenomen, in een begin dat geen begin is en eeuwig zal doorgaan, ‘door gaan’ door een einde dat weer een nieuw begin is… Bijzonder het wezen mens is een eeuwig wezen, een goddelijk wezen dat er altijd is geweest in zijn goddelijke essentie en bewustzijn. De mens van vlees en bloed is dat zelfde wezen, nu verpakt in een starre, materiële vorm om een ‘levensles’ mee te maken in een vergankelijke, onvolmaakte vormwereld van 3 dimensies (3D). Dit één of meerdere keren, waarschijnlijk zelfs miljoenen keren, tot hij klaar is om weer door te gaan op hogere, paradijslijke, hemelse en goddelijke niveaus, eindeloos, steeds groeiend in bewustzijn en Liefde. Is dit een rare gedachte? Of is het gewoon moeilijk te vatten, moeilijk te begrijpen? Ja, dat kan best, het gaat ons wetenschappelijk gevormd verstand alleszins te boven. Maar hoe dan ook vind ik het vooral een heel hoopvolle en rooskleurige gedachte.

 

hiernamaals

Nemen we nu aan dat we eeuwig leven, dat we na onze dood verder leven op een ander, geestelijk niveau. Moeten we dan om te kunnen verder leven, eerst ‘dood gaan’?  In deze wereld wordt gezegd en algemeen aangenomen: “Als je geboren wordt, ben je maar van één ding zeker, en dat is dat je weer dood zult gaan.” En zolang we dat met z’n allen voor waar blijven aannemen, zullen we ook dood blijven gaan. Nu kan je zeggen: “Als je gelooft in eeuwig leven hoeft doodgaan niet erg te zijn, als je toch doorleeft in de geesteswereld en op een bepaald moment, vroeg of laat, terug mag of moet komen in deze 3D-wereld.” Inderdaad, dat klopt, maar er zijn wel een aantal nadelen aan. O.a. je moet weer van vooraf aan beginnen als onnozel kind. Je moet weer leren bewegen, spreken, lezen, je intelligentie ontwikkelen… Je moet met alles weer van vooraf aan beginnen. Je hébt dan wel een innerlijk weten, een ziele-bagage, maar daar kan je met je bewustzijn niet bij. De placenta wordt doorgeknikt en pfftt, het weten is weg – niet echt weg, maar voorlopig onbewust. Het zal weer veel moeite en pijn kosten om het weer op het spoor te komen.

Je ouders, opvoeders en leraren, medemensen, zijn mensen met dezelfde beperkingen (mits een zeldzame uitzondering) en zetten je dan ook niet meteen op de gemakkelijke spirituele weg. Veelal ontwikkel je als baby, als kind, bepaalde overlevingsstrategieën die je nog verder van je ware Zelf en weten weghalen en nadien moeilijk te achterhalen en te neutraliseren zijn. Je komt dus opnieuw in een wereld die het blijkbaar ook niet meer weet, die hoofdzakelijk op het tijdelijk, materieel, onbevredigend niveau is gericht; groei dan maar eens op als een zuiver, spiritueel wezen dat weet wat het hier moet komen doen en leren!?

Er is echter ook een andere mogelijkheid, die o.a. Jezus van Nazareth kwam voorleven en aanleren. Maar alweer werd het niet geloofd, niet begrepen en werd die lering dus ook niet juist doorgegeven. Tenminste niet aan de grote massa. Het is mogelijk, o.a. door het beleven van zuivere, onvoorwaardelijke Liefde, inclusief zelf-liefde, door contact te vinden met je innerlijke goddelijke essentie en wijsheid, de trilling van je lichaamscellen te verhogen tot het punt dat het lichaam het frequentieniveau van de materie verlaat en met de frequentie van licht gaat vibreren. M.a.w. je zware fysieke lichaam wordt een lichtlichaam (etherisch/astraal en hoger). Dan kan je je lichaam gewoon meenemen naar de volgende dimensie (levensniveau). Dit proces noemen we ‘opstanding’ of ascentie. Je moét daar eerst niet voor dood gaan, integendeel. Het grote voordeel is dan dat, als je terug een aards leven wil hebben, dat je terug de trilling van je lichtlichaam laat zakken tot deze overeenstemt met de frequentie van deze materie en whoeps, hier ben je!  Met je volledige, ongeschonden bewustzijn, niet misvormd door allerlei geboortetoestanden, door ouders en andere culturele en aardse factoren.

Ik vind het belangrijk te weten dat die mogelijkheid er is, dat het zo voor iedereen voorzien is en dat het eigenlijk ook de normale manier is om van dimensie te veranderen, zoals het trouwens ook gebeurt in de geestelijke werelden. Waarom gaan we dan dood? Omdat de ‘illusie’ van dood een realiteit is geworden door het collectieve denken er over. Wat je denkt, wordt je. Wat je denkt is een boodschap en opdracht voor je lichaam. Je lichaam is je trouwe dienaar, je voertuig en drager van je geest in deze wereld. Het voert precies uit wat jij denkt en het opdraagt; ook al zijn we ons daar niet van bewust. Ook het spreken is heel belangrijk! De kracht van het gesproken woord werkt zich zelfs nog sneller uit in de fysieke wereld. Als je denkt: “Ik wordt oud, ik ga niet lang meer leven” dan zeg je tegen je cellen: “Breek je maar stilletjes aan af, stop maar met regenereren, want ik blijf hier niet lang meer.” Deze doodsgedachte zit reeds eeuwen en eeuwen in het collectieve geheugen, de lagere aardse mentale laag en is zo een realiteit geworden die iedere nieuw geboren ziel besmet. Deze gedachte werd geboren uit de angst van het ego om ‘niemand te zijn’, om niet te bestaan.

Het lichaam werd echter niet ontworpen om snel uiteen te vallen. Het werd ontworpen om, niet om te leven vanuit zijn organen, maar van zijn klieren, die gestuurd worden door de komische levensenergieën via de zielestructuur, en dus ook door het denken. Als je denken in overeenstemming is met je ziel, je ware Zelf, zal het lichaam zuivere, levengevende voeding krijgen en je perfect blijven ‘dienst’ doen zolang jij het verkiest.

Waarom kunnen wij het dan niet?

Omdat ons denken niet in harmonie is met onze ziel en ware Zelf, niet in harmonie met de Kosmos en het Gehele.

Hoe kan ik daar naar toe groeien?

Denk in termen van eeuwigheid. Toon het in heel je houding. Verwijder alle dingen uit je lieven die het afsterven van het lichaam erkennen. Vervang het woordje ‘oud’ door ‘eeuwig’ of ‘wijzer’. Laat de verjaardag geen dag zijn waarop het oud(er) worden wordt bevestigd, maar een herinnering aan je zuivere ziel, zoals ze op die eerste dag hier reïncarneerde. Noem het b.v. geboorte-herinneringsdag.

Leef in het NU. Het NU is eeuwig. Daar is geen tijd, geen gisteren of morgen. Je bent! Hoe meer Nu-momenten je werkelijk kan beleven, hoe langer je leeft. Je voelt je dan goed en krachtig, want je bent dan één met je ware zelf. De levensenergie stroomt zuiver door je wezen.

Houd van jezelf en je lichaam. Spreek er tegen, spreek met je ziel, de Heer van je lichaam. Geef het alle liefde, maar draag het ook beslist op je lichaam jong en gezond te houden door de enzymen van de jeugdigheid aan te maken. Verzorg je lichaam natuurlijk ook zo goed mogelijk, qua beweging, voeding, ontspanning, rust…, om het niet meer te belasten dan nodig, maar ook uit respect en waardering voor het prachtige wezen en voertuig dat het is. Het lichaam is een dienaar, geen slaaf!

En wat als je lichaam pijn doet? Het is niet zozeer een signaal van oud worden of slijtage, wel van misbruik. Het is vooral een signaal, een hulpkreet om aandacht (= levensenergie) en liefde. Energie die herstel, regeneratie mogelijk maakt. Fysieke, medische ondersteuning kan daarbij ook nodig zijn, maar de achterliggende gedachte is al anders; het omgaan met je lichaam is anders.

Leef vanuit je spontane, jeugdige hart! Hoe vrijer de levenstroom – levensvreugde – door je heen mag stromen, hoe beter je lichaam functioneert en van positieve energie wordt voorzien. Blijf nieuwsgierig, enthousiast. Durf je eigen creativiteit volgen en experimenteer. Je mag fouten maken, compleet falen zelfs! Proberen is belangrijk. Laat het kind in je blijven spelen en plezier maken. ‘Leef als de vogels in de lucht, de bloemen op het veld’, staat in onze bijbel, ‘ze zaaien of maaien niet…’ Ze klagen of malen niet, ze leven gewoon!

Gun jezelf alle tijd om naar jouw opstanding toe te groeien. Ook tijd is een grote illusie. Er is een tijd, maar niet zoals wij hem denken. Verwacht ook niet dat je straks helemaal fit, ziektevrij en onsterfelijk bent. Ook dat is een denken in termen van tijd! Voel je NU jong, blij, vreugdevol, geSONd, dat is geen illusie, want je innerlijke,  eeuwige zon schijnt altijd, voorziet je altijd van de nodige energie. Alleen laten we hem niet zuiver doorstromen in ons fysieke lichaam. Ons wolkendek van denken zit er meestal tussen!

Wees ook niet boos op je kleine zelf, je ego met zijn weten en denken. Ook dan verdruk je een deel van je eigen wezen. (zie hoger) Je gedachten zijn niet jouw gedachten. Je bent je gedachten niet, ze zijn er gewoon, ze komen en je kan ze laten gaan. Het is een energie door jouw mentale structuur stroom en waar je iets mee kan doen of niet. Je bent vrij. Observeer de gedachtenstroom en pik eruit wat je denkt nodig te hebben, en laat de rest passeren. Zonder oordeel, zonder jezelf te veroordelen omdat je weer zo denkt, zonder er een verhaal van te maken.

Het is niet moeilijk om op te stijgen,

het is moeilijk de eigen gedachtewereld niet langer te veroordelen.

Het is  moeilijk je emoties niet te veroordelen.

Het is moeilijk je eigen wezen te beheersen: de leiding over te laten aan de Heer van ons wezen, onze ziel, ons hogere Zelf. Alleen zij kunnen mij en mijn lichaam perfect gezond en harmonieus besturen.

Die overgave en vasthoudendheid is moeilijk. Die focus – niet als gedachteproduct, maar als zieleverlangen vast houden is moeilijk.

Alleen NU kan ik het!

Alleen NU leef ik eeuwig!

En dat wil ik graag herdenken op de dag van Allerzielen: de dag van mijn aller-liefste-ziel en de ziel van allen, want allen zijn we één van ziel: de Godsziel.

 

Liefde-van-de-ziel-Je-hartcentra-ontwaken