Kersttijd 2012

De tijd vliegt onhoudbaar verder, de winter komt er weer aan, het jaar is zo weer voorbij; het bijzondere 2012! En aan het massaal opschieten van kerstbomen en dito versieringen in de etalages en winkelhallen is het kerstfeest ook aan aantocht.

Maar wordt de kerstverwachting niet getemperd door het wat bang uitkijken naar de magische datum 21-12-2012? Het einde van de mayakalender, wat voor de leek zo wat het einde van de wereld betekent. Nog maar eens… Hoe mogen wij er als gelovig en spiritueel mens naar uitkijken?

Voor eerst, voor de Maya’s en de ingewijde indianen is 2012 wel het einde van hun kalender (beschrijving van de komende tijdcycli) maar niet het einde van deze planeet en haar evolutie. Wel het einde van een tijdperk (Yuca). Er zijn vele kosmische cycli welke onze planeet en het hele zonnestelsel doorloopt in het grote galactisch geheel. Maar nog nooit in mensenheugenis is het gebeurd dat er 3 belangrijke cycli gelijktijdig aflopen. Zodoende was het ook niet mogelijk te voorspellen hoe de verdere evolutie zou verlopen, temeer daar dit veel zou afhangen van het bewustzijnsniveau van de mensheid op dat moment.

Wel weten we dat we overgaan naar een nieuw tijdperk van sterke spirituele evolutie, zowel voor de mens als individu als voor het geheel van de planeet. En tijd van opbouw, harmonie, vrede en gerechtigheid. Een tijd van volle ‘menselijke’ ontplooiing. Waarlijk iets om naar uit te kijken!

In dit licht kan men ook het komende Kerstgebeuren bekijken. Kerstmis = de geboorte van het Christuskind in deze wereld. 2000 jaar geleden gebeurde dat in de mens Jezus. Nu 2000 jaar later mogen we uitkijken naar het geboren worden (naar buiten komen!) van de Christus in elk mens van goede wille, ten eerste, maar ook in de schoot van onze geliefde planeet Aarde. Ook zij zal in een hogere trilling gezogen worden, zodat alles wat er in en op leeft moet mee evolueren. Voor de mens: evolueren naar een hogere, zuiverder manier van ‘mens’ zijn; een waar christen, een Christus+mens. Een mens gezegend met Christus bewustzijn, een mens die de Liefde die hij inherent in zich draagt, meer openlijk en bewust gaat uitleven. Het zal spontaan, gemakkelijker als vanzelf gaan omdat heel onze structuur, inclusief de beide hersenhelften op dat hogere niveau gaan functioneren. Is dit geen heerlijk vooruitzicht?

Zal dat nu op 21/12/2012 gebeuren?

Misschien, waarschijnlijk niet. Het staat te gebeuren binnen dit tijdskader en alleen God de Vader weet en beslist wanneer het best gebeurt.

Moeten wij bang zijn?

Neen, zeker niet. Moet een moeder bang zijn om haar kind te laten geboren worden? Nemen wij, zoals steeds, een voorbeeld aan Jezus. Wat deed Hij toen Hij voor zijn lijden en kruis stond? Niks bijzonder, doen wat Hij voelde te moeten doen, en vooral : nog meer en intenser contact houden met de Vader. Zie het in de bijbel aangehaalde verblijf in de Tuin van Getsemane. Hij dankte de Vader reeds voor de Verheerlijking die Hem wachtte, ná die moeilijke, fysiek uiterst zware periode. “Vader, nu mijn uur is gekomen, verheerlijk uw Zoon zodat de Zoon u moge verheerlijken…”

Wat leren wij hieruit?

Blijf ook steeds nauwer verbonden met de Vader, die ook woning heeft in uw hart! Vertrouw en kijk uit naar de mooie toekomst die Hij voor u bereidt. Kijk uit naar uw verheerlijking. Ook jij bent een Zoon van God, als je in Hem gelooft en Hem verheerlijkt. Blijf vasthouden aan dit beeld en verlangen, ook in de dagen van de barensweeën. Eens het nieuw licht opkomt, het Christuslicht straalt, is elke pijn en verlies vergeten.

Blijf heel dicht bij je hart. Koester het innerlijk Kind van Liefde dat er reeds leeft en er altijd is geweest; het kind van Liefde dat je in werkelijkheid bent.

Blijf er zoveel dicht mogelijk bij en laat het je leiden naar het nieuwe land, het Koninkrijk waar dit goddelijk Kind thuishoort !

Een heerlijke, intense en vredevolle kersttijd wensen wij je vanuit ons harte.

Paul en Maria

 

Liefde

Wij kennen het woord ‘Liefde’ als omschrijving van de hoogst menselijke vorm van omgang tussen stervelingen met mekaar. Een omgang in eerbied, respect, dienstbaarheid, speelsheid, vriende-lijkheid, misschien wel ‘vriendschap’.  Het woord Liefde is heden ten dage nog meer en meer afgezwakt aan inhoud, daar ook de mens zijn omgang met zijn medemens meer en meer heeft gerationaliseerd; verlaagd, verdierlijkt soms, tot het zelfs totaal mens-onwaardig is geworden.  Liefde krijgt een totaal andere inhoud en vibratie.

Hoe ver staat het überhaupt af van de oorspronkelijke energie, zoals het ooit in God is geboren !  Kunnen wij ooit wel de werkelijke inhoud en diepgang vatten van het woord dat die innige band tussen God en Zijn schepselen omschrijft?!   Wat zou het oorspronkelijke Woord hier voor zijn?  Am-or ? Agape ?  Filiae? Chrestos…?  Pogend die hogere en hoogste gevoelsvibraties te omschrijven komt men misschien wel terug bij het woord dat ons als mens toch het diepste raakt en ons het meest kenbaar is: ‘Love’,  ‘Liefde’.  Nu dan, bóven alle andere hoogst edele en goddelijke deugden uitcirkelend, dat ultieme, on-om-schrijfbare en overweldigende gevoel, dat vlijmscherp prikt en pijn kan doen in het hart  – “het hart breekt…” – maar dat evenzeer een ongekende vreugde en kracht kan wakker maken.

Inderdaad, het is het Hoogste, God zelf, die zich manifesteert in het lagere, het eenvoudige, het verdwaalde wezen, mens.  Maar Die daar mee wil versmelten, ver-een-igen, ongrenzelijk in opgaan.  De mens stijgt boven zichzelf uit.  – De ware betekenis van ‘orgasme’.

‘Liefde’, kan het woord de inhoud afspiegelen van datgene wat God tot ieder van Zijn schepselen voelt, doet? Kan het woord ‘Liefde’ dat omvatten?   Voor Godszonen is het bijna pijnlijk dit woord naar ‘mensennormen’ te moeten gebruiken om Gods genegenheid voor Zijn  kinderen te beschrijven.

Laat ons daar bewust van zijn en Hem onze edelste, zuiverste gevoelens en gedachten toesturen wanneer wij het woord ‘Liefde’ gebruiken;  zodat het opnieuw zijn ware inhoud kan gaan dragen.

Vriendschap is zo mooi : het elkaar steunen, aanvullen, dienen, samen zijn, samen genieten  =  het klikt, het past  =  totale harmonie.  Toch is er nog een te kort, precies die éne stap verder : het ver-een-igen.  Niet in nemen, zeker niet, niet in geven, maar in “MEkaar omhullen”.  Dat doet liefde, en alleen liefde.  Op-gaan in elkaar.  Dat kan zijn van mens naar mens; van mens naar mensen, van mens naar de wereld, alles wat leeft; van mens naar Zijn Schepper, God, welk wezen dat voor hem dan ook mag zijn in zijn voorstellingsvermogen.  Steeds kan hij er als liefdeswezen in Liefde in opgaan, ervan doordrongen worden, versmelten = verenigen.

 

Het Zijn is het Leven van God ontvangen

Het Bewust Zijn is dit Leven in vreugde aannemen

Liefhebben is Zijn Levensvreugde doorgeven.

 

Gééf en lééf lieve mensen.

Al gévende beleef je de vader

Al dánkende óntvang je van de Vader:

 

Vreugde als lied in je hart

Vertrouwen als kracht in je geest

Liefde als feest tussen hart en geest!

 

Uw vreugde is uw bescherming in komende tijden, lieve mensen.

Uw vertrouwen geeft u de kracht om steeds vérder te gaan.

Uw dankbaarheid is de verbinding met de Goddelijke Bron.