Een hele doos vol trucs. Over het ego in de mens.

We hebben allemaal een ego. Bij de ene mens heeft het nog een dominante rol, bij de andere al wat minder. Zonder ego kunnen we niet op aarde leven, maar een ego met teveel macht heeft ook weer een hoop nadelen.

Wat is het ego en waartoe dient het ? 

  • Het ego is dat deel in het bewustzijn van de mens dat de verbondenheid met de goddelijke Bron is vergeten.  Dit ‘vergeten’ is nodig om als het ware ‘volledig ondergedompeld’ te kunnen worden in de duale sfeer op deze Aarde en zo ervaringen op te doen die anders niet mogelijk zijn.
  • Dit deel in ons dat de Bron vergeten is, is vatbaar voor manipulatie, misleiding en verleiding vanuit zichtbare en onzichtbare krachten. Het ego kan door die krachten tijdelijk misbruikt worden om on-menselijke dingen te denken en te doen. Door onvoldoende bewustzijn heeft de mens deze krachten binnen gelaten. Daaruit doet hij ervaringen op, waaruit hij leert en bewuster wordt. Hoe bewuster een mens wordt van zijn ware Oorsprong (Liefde), des te minder krijgen die misleidende krachten toegang tot het ego.
  • Onze ziel is hier aan een aards lichaam met een ego verbonden om geestelijke kennis en vaardigheden te ontwikkelen die nergens anders  te leren zijn.
  • Het ego is nodig om in deze aardse toestanden te kunnen overleven en leven: het geeft ons o.a. de drang om in leven te blijven, om ‘iemand’ te zijn in de groep van mensen, het wil kennis opdoen en experimenteren…
  • Het ego dient om de mens te leiden naar bewustwording. In eerste instantie moet de mens zich bewust worden van zichzelf: dat hij een individu is, ánders dan alle andere individuen. (Het ego begint zich te laten gelden vanaf 2-3 jarige leeftijd). Het ego moet helpen om de eigen persoonlijkheid te ontdekken, om de persoonlijke wil en streven aan te sterken. Het ego stuurt erop aan dat we onszelf ervaren náást en ánders dan alle anderen. En dat is nodig, want we zijn unieke wezens.

 

Waarom ondervinden we dan zoveel strijd vanuit het ego?

Het probleem met het ego is dat het God niet kent en dat het zichzelf  en zijn in standhouding belangrijker gaat vinden dan zijn oorspronkelijke taak (bijdragen tot zelfbesef). Eens het ego een bepaalde status, macht en invloed in het menselijk bewustzijn verworven heeft, geeft het die plaats niet zomaar op. Het wil steeds méér: meer invloed, meer zeggenschap, meer macht, ook al gaat dit op den duur ten nadele van de mens als fysiek-geestelijk-sociaal wezen, ten nadele van de mens als goddelijke schepping (heel en volmaakt).

browndragon2

 

Vooral de misleidende krachten die via het ego werken doen er alles aan om hun positie en macht in het menselijk besef te handhaven en te versterken. Ze willen de mens vast houden in de sfeer van dualiteit (goed/ kwaad, voordeel/ nadeel, ziek/gezond, overvloed/tekort, schuldige/ slachtoffer …enz.)

Het ego gaat proberen zijn verworven positie uit te breiden en gaat zich gedragen als een dictator die van geen wijken wil weten, ook al komen al zijn onderdanen in opstand. En het ego trekt daarin medestanders aan: mensen en energieën die zijn status méé helpen verdedigen. (Vroeger noemde men dit bekoringen: energievelden die trachten te positie van het ego te versterken.)

We zien dit uitvergroot in de figuren van bepaalde politieke leiders.  Aanvankelijk bewezen ze hun volk een dienst, maar uiteindelijk gaat hun ego de verkregen macht misbruiken om zichzelf en hun status uit te breiden ten koste van hun onderdanen.

Als ons ego al ons doen en laten gaat dicteren, dan komen we dik in de problemen: met onszelf, met God en met onze naasten! Onze onderdanen komen opstand! Onderdanen in deze situatie zijn: ons gezond verstand en ons gevoel. Ons aangeboren aanvoelen van rechtvaardigheid, liefde, respect en verbondenheid worden door het bazige ego onderdrukt. Want ook daarmee wordt ieder mens geboren: met een verlangen om liefde, erkenning en waardering uit te wisselen met anderen. Ook met een verlangen om vrede te ervaren, niet zozeer de uiterlijk vrede, maar een ervaren van innerlijke eenheid wat we meestal omschrijven als ‘zich gelukkig voelen’. Het is dat deel in de mens dat nog een herinnering heeft aan onze Thuis bij de Vader.

En daarin is het ego de grote spelbreker: hij verdeelt ons innerlijk. Het zet altijd iets of iemand tegen mekaar op! Of je bent niet goed genoeg, of je bent te goed, of je bent te zwak, of je bent sterker dan de andere… Je bent béter, dan weer slechter, dan weer te laat, te traag, te rap, te dom, te bang, te wijs, te goed, te oud… Altijd weet het ego iets aan te merken op jezelf, op God, op anderen. Of het manipuleert ons via angsten.

 Het ego en de krachten die er doorheen werken  vinden altijd trucs om ons innerlijk uit de eenheid (verbondenheid) te halen. Het is héél erg sluw, listig en volhardend. Het ego zal continu en op een heel subtiele manier ons ontwakend Godsbesef willen saboteren. Die mogelijkheden heeft het ego van God gekregen opdat we zo genoodzaakt zijn steeds verder te zoeken, om een steeds zuiverder bewustzijn van Hem (Liefde) te ontwikkelen!

Het ego vindt altijd wel iets opdat we maar niet in die verbondenheid met God zouden geloven, opdat we maar niet in dat eenheidsbewustzijn zouden vertoeven, opdat we ons toch maar niet zouden overgeven aan de goedheid, veiligheid en Liefde in onze Bron. Want die éénheid, dat is God in ons, dat is de Liefde in ons die geen enkele behoefte heeft, de Liefde in ons die gewoon wil ‘zijn’, stralen.  Het ego vraagt zich steeds af: wat is er voor mij? De Liefde in ons gééft gewoon, onvoorwaardelijk.

Als de Liefde aan de macht komt, dan heeft het ego gedaan met zijn spelletjes van goed en kwaad, van ‘ik-tegen-de-ander’, van ‘ik-weet-het -toch-wel-zeker’, van ‘pas op voor de Liefde’!  Het ego is doodsbang van de Liefde (God): het ego kent Liefde niet en dénkt dat het door die energie gedood wordt!!

Bij mensen die al een beetje op de spirituele weg zijn, zal het ego niet meer aansturen op stelen, roddelen, kritiek geven… Neen, het weet dat we daarin niet meer meelopen. Het vindt wel iets anders, het komt met subtielere insinuaties om ons van onze ware natuur  (van de innerlijke vrede) weg te houden.

Hoe gaan we dan met het ego om?

We hebben gezien: het ego wil blijven bestaan en zal alles aanwenden om in stand te blijven. We kunnen het ego niet doden, we hebben de macht noch de toestemming om dat te doen. Ook scheiding is hier geen optie! Het ego maakt deel uit van ons mens-zijn en God wil dat we al onze wezensdelen in harmonie brengen. Vermits we dus genoodzaakt zijn om het ego als deelgenoot in ons leven méé te nemen, is de uitdaging: hoe leven we ermee samen zonder dat het ego onze ontplooiing en geestelijke bewustwording saboteert?

Enkele tips kunnen ons al een eindje op weg helpen.

  • Ten eerste: weet dat het ego zo móet proberen saboteren, dat is zijn/haar opdracht. Dus het heeft geen zin boos op het ego te worden, je verliest er alleen maar energie en moed mee. Negeer het ego niet, maar geef het antwoord vanuit Waarheid (zie (1) pag 16).
  • Besef dat het ego jou niet kan tegenhouden (het doet wel alsof!)  maar wel hélpt om bewuster te worden. Al lijkt het jou in het lagere te willen vast houden, anderzijds het doet jou ook kracht ontwikkelen om voor je ontplooiing op te komen.
  • Het ego (dit deel dat God is vergeten) is wel leergierig. Het pluist alles uit (het ego werkt meestal via het verstandelijk denken), het verzamelt informatie, het wil controle. Het ego wil die verworven  kennis en positie niet opgeven, want het ontleent daaraan zijn identiteit en is doodsbang voor identiteitsverlies. Wat het ego echter niet weet is het volgende:
    1. Dat de informatie, die het verzamelt, komt vanuit de duale wereld en dat deze informatie meestal niet strookt met Universele Kennis.
    2. Dat Liefde ook een vorm van kennis en identiteit geeft aan de mens, een individualiteit en kennis die ruimer en rijker is dan de identiteit die opgebouwd wordt vanuit het verstand!
  • Nu kunnen we de rollen omdraaien: dus eerst hadden wij ons ego nodig om onze identiteit in het aardse op te bouwen tot op een bepaalde grens. Nu moeten wij, vanuit een vorm van zelfbesef en spiritueel besef, ons ego helpen om de Liefde en de Universele Kennis te ontdekken! Want dat kan het ego uit zichzelf niet leren: wat Liefde is, hoe wijs en machtig Liefde is. Het ego kent dat niet, het ego is bang voor deze energie (Liefde) waar het geen vat op heeft en het ego doet dus álles aan om ons daarvan weg te houden!!  Dus: wij moeten zachtjes aan de Liefde bekend maken aan ons ego, zodat het ego geen doorgangsplaats meer wordt voor misleidende krachten. Stapsgewijs moeten wij ons ego vertrouwd maken met Liefde: aan het ego leren dat het niet bang, opstandig of afwijzend moet reageren, maar dat het zich veilig en aanvaard mag weten in dit –voor het ego ongekend – gebied. Dit doe je door liefdevol met alle delen in jezelf te spreken. Stilaan leert het ego zien dat voor zijn/haar in standhouding Liefde en hogere Kennis geen bedreiging meer vormen, maar eerder pluspunten meebrengen. Het ego ervaart: “Hé, als er Liefde en Weten bij komt, dan heb ik het toch ook niet slecht?! Als het inzicht groter wordt, dan groei ik precies ook een beetje!”
  • Dan gebeurt stilaan dit: het ego krijgt vertrouwen in de Liefde en die Universele Informatie, het vindt een nieuwe bestaansgrond. Er ontstaat een vorm van integratie: het ego – dit deel in ons dat zo’n weerstand bood tegen Liefde – komt stilaan open voor God. Ons mens-zijn wordt meer één en heel.
  • Als dat gebeurt: als ego, verstand, gevoel en ziel – uit vrijheid en totaliteitsbesef – gaan samenwerken voor de Liefde, dan komt de menselijke ontplooiing in een stroomversnelling. De weerstand en angsten worden vlugger herkend en aange­wend als krachtveld om zich ten volle aan de stroom van het Leven over te geven. De krachten – die anders opgebruikt werd in angst, oordeel, piekeren en strijd – worden nu positief aangewend: men gaat vertrouwvol, spontaan en Liefdevol bewegen in het dagelijks leven. Men leeft bewust, intens en vreugdevol in het nu.

Samengevat kunnen we het zo zeggen: laten we met het ego omgaan zoals met een klein kind: liefdevol, geduldig, bemoedigend, onder­richtend.  Blijf baas en houd vastberaden de goede richting voor, geef het af en toe een cadeautje, geef het een dikke knuffel en bied het vooral een veilige, liefhebbende thuis in uw wezen.

De weg met het ego is een lange weg met vele etappes: onwetendheid, zelfontdekking, strijd, afwijzing, scheiding, zelfrelativering, herbegin­nen, verbinding maken, vertrouwen opbouwen, samen werken, overgave aan God. Het is een moeilijke relatie waarbij scheiden lijden veroorzaakt. Maar als ziel en ego mekaar als complementair gaan zien, is het boeiende, verrijkende, ver‘ijk’ende en vér rijkende relatie!

ziel

Gewichten moeten regelmatig geijkt worden. 

Zo moet ook ons menselijk bestaan

zich regelmatig laten ijken aan de Bron,

om met de juiste maten2 in het leven te staan!

gewichten

(2)  Maten in 2 betekenissen:

  • Vrienden: we moeten vrienden hebben in de goddelijke gebieden.
  • De juiste maat hebben: de juiste referentie gebruiken (Gods Wet).